Strona główna » Co na zaparcia u dzieci?

Co na zaparcia u dzieci?

Zaparcia (potocznie: zatwardzenie) to problem co trzeciego dziecka. Charakteryzują się oddawaniem 2 lub mniej stolców na tydzień lub oddawaniem twardego zbitego stolca – wtedy nie ma znaczenia to ile razy w ciągu tygodnia pojawi się kupa. Zaparcia to najczęstszy powód bólu brzucha u dzieci. Dolegliwości potrafią być bardzo nieprzyjemne.

Co na zatwardzenie u dziecka? Sposoby postępowania.

Leczenie zaparć jest długoterminowe, wymaga cierpliwości i konsekwencji – tylko w ten sposób pojawią się efekty. 

  1. Na początku należy oczyścić jelito z zalegającego kału – stosuje się wlewki doodbytnicze np. Enema lub Melilax.

Kolejne kroki należy stosować w połączeniu ze sobą.

  1. Dieta bogata w błonnik.
    Błonnik pobudza ruchy jelit  i wiąże wodę. Powoduje, że treść jelit jest łatwiejsza do wydalenia oraz zwiększa częstość oddawania stolca. Do produktów zawierających dużą ilość błonnika należą: 
    • pełnoziarniste pieczywo, płatki owsiane, kasza gryczana, jęczmienna, jaglana, ryż brązowy
    • owoce: jagody, cytrusy, porzeczki, jabłka, gruszki, morele
    • warzywa: groszek, fasola, soczewica, bób, pietruszka, marchewka
    • nasiona: siemię lniane
  1. Zakaz spożywania słodyczy!
    Są wysoce skoncentrowane i nasilają przez to dolegliwości.
  2. Zwiększenie ilości przyjmowanych płynów.
    Koniecznie woda, woda i jeszcze raz woda.
  3. Codzienne próby wypróżnienia po posiłku.
  4. Codzienna regularna aktywność fizyczna.
  5. Makrogole w dawce 0,2 – 0,8 g/kg masy ciała na dobę. Dawkę dostosowuje się do efektów leczenia. Preparaty to np.: Dicopeg, Dulcosoft, Forlax. Makrogole to pierwszy wybór na zatwardzenie u dzieci powyżej 6 miesiąca życia.
Leki na zatwardzenie u dziecka
Opakowania popularnych preparatów na zaparcia u dzieci.
  1. W przypadku niemowląt leczenie rozpoczyna się od laktulozy. Jej dawka to 1-3 ml na kilogram masy ciała na dobę.

Wyniki leczenia.

Intensywność leczenia można zmniejszyć po minimum 2 miesiącach bez zaparć. Ciekawym, niekoniecznie rutynowym sposobem kontrolowania skuteczności leczenia jest pomiar tzw. współczynnika odbytniczo-miednicznego (RPR) aparatem USG. Współczynnik powinien wynosić mniej niż 0,2.

Śledź Pana Pediatrę

PanPediatra.pl to blog lekarski dla rodziców.

Follow Us